మతం మారితే
తల్లిని అమ్ముకున్నట్టే నా ?
చీకట్లో
ఒక చెయ్యి
ఆ మాట మీకు గుర్తుండే
ఉంటుంది.
ఎవరో
మెల్లగా అన్నారేమో. ఎవరో గట్టిగా అన్నారేమో.
బహుశా మీతో ఎవరూ అనలేదు,
అయినా మీరు విన్నారు.
"తల్లిదండ్రులను
అమ్ముకున్నావు."
ఆ మాట వినగానే ఛాతీలో
ఏం జరుగుతుందో గమనించండి.
బిగుతు.
అది
వాదన కాదు.
బాధ.
ఎందుకంటే
అది అసలు వాదనే కాదు.
వాదన
వేషం వేసుకున్న భయం.
భయం
శత్రువు కాదు.
తన బిడ్డ తెలియని దేవుని వైపు జారిపోతున్నాడేమో అని
వణికే తల్లి, ప్రేమించే తల్లే. ముందు ఆ ప్రేమను గౌరవిద్దాం.
తర్వాత
ఆ వాక్యాన్ని నెమ్మదిగా చూద్దాం. అరచేతిలో నాణేన్ని తిప్పి చూసినట్టు.
"అమ్ముకోవడం."
ఏదైనా
అమ్మాలంటే, దానికంటే విలువైనది ఏదో తీసుకోవాలి.
మరి
మీ నాన్న ముఖానికి వెల కట్టిందెవరు?
ఆ లెక్క ఎవరి పద్దు పుస్తకంలో
రాసి ఉంది?
ఇప్పుడు
ఒక దృశ్యం.
అర్ధరాత్రి
రెండు గంటలు. ఆసుపత్రి వరండా. నాన్న లోపల. మీరు బయట, గోడ
వెంట జారి కూర్చుని.
ఆ క్షణంలో మీకు కావలసింది ఏమిటి?
ఆయన ఆశీర్వాదమా? లేక భయంలో మునిగిన
మనసుకు ఒక్క చుక్క నెమ్మదా?
మీ తల్లిదండ్రులు ఇచ్చినవి లెక్కలేనన్ని.
ప్రాణం.
పేరు. పట్టుకున్న చెయ్యి. నిద్రలేని రాత్రులు.
మీకోసం
నిశ్శబ్దంగా వదిలేసుకున్న కలలు.
ఇవి
చిన్న విషయాలు కావు.
ఇవి
పవిత్రమైనవి.
కానీ
ఒక ప్రశ్న.
తెల్లవారుజామున
మూడు గంటలకు,
ఇల్లంతా
నిశ్శబ్దంగా ఉన్నప్పుడు,
చిరునామా
లేని అపరాధం గుండెమీద కూర్చున్నప్పుడు,
చంచలమైన
ఇంద్రియాలు ప్రకటిస్తున్న ప్రళయాలు
ఒక్క
క్షణం కూడా కంటిమీద కునుకును
పట్టనివ్వక పోతే,
అమ్మ
దాన్ని ఎత్తి పక్కన పెట్టగలదా?
నాన్న నీ
లోపలి ఆ అలజడిని ఆపగలడా?
ఇంకో
విషయం గమనించారా?
మీ అమ్మ ప్రతి ఉదయం
దీపం వెలిగిస్తుంది.
మీ నాన్న కళ్ళు
మూసుకుని చేతులు జోడిస్తారు.
ఎందుకు?
తల్లిదండ్రులే
శాంతిని ఇవ్వగలిగితే, వాళ్ళు పైకి ఎందుకు చూడాలి?
వాళ్ళ
ప్రార్థనే ఒక ఒప్పుకోలు.
కొన్ని
ఆకలులు తల్లిదండ్రుల చేతికి అందవు.
అది
వాళ్ళకే బాగా తెలుసు.
బహుశా
ప్రశ్న "తల్లిదండ్రులా? యేసా?" అని ఎప్పుడూ కాదేమో.
బహుశా
రెండు వేర్వేరు ఆకలులను ఒక్కటే అనుకున్నామేమో.
యేసు
తల్లిదండ్రుల గురించి ఏమన్నాడు?
"నీ
తండ్రిని నీ తల్లిని సన్మానించుము." (మార్కు 7:10)
శిలువపై,
ఊపిరి కష్టమవుతున్న క్షణాల్లో, తన తల్లి బాధ్యతను
మరొకరికి అప్పగించాడు. (యోహాను 19:26–27)
పిల్లలను
తల్లిదండ్రుల నుండి లాగేసుకున్నాడని నిందించబడిన వ్యక్తి, తన చివరి శ్వాసల్లో
ఒక తల్లిని గురించి ఆలోచించాడు.
దీన్ని
ఏం చేసుకోవాలి?
ఇక్కడ ఎవరూ
మాట్లాడని ఒక మూల్యం ఉంది.
తన ప్రేమను నిరూపించుకోవడానికి ఒక బిడ్డ తన
విశ్వాసాన్ని తాకట్టు పెట్టాలంటే, ఆ విశ్వాసం ఏమవుతుంది?
అన్వేషణా?
లేక
తీర్చవలసిన అప్పా?
"ద్రోహి"
అనే మాట తలుపు బయట
వేచి ఉంది కాబట్టే నమ్ముతున్న
నమ్మకం, అది నమ్మకమా? లేక
పన్నా?
చివరిగా
ఒకటి గమనించండి.
అణువణువూ
వెచ్చని కౌగిలిగా మారిన గుండె, తల్లిని వృద్ధాశ్రమానికి నెడుతుందా?
శాంతిని
కనుగొన్న వ్యక్తి తన తల్లిదండ్రుల పట్ల
కఠినంగా అవుతాడా, మృదువుగా అవుతాడా?
అతని
చేతులు ఎవరి పాదాలను ఎక్కువ
సున్నితంగా తాకుతాయి?
ఈ రాత్రి, ఇల్లు నిశ్శబ్దమైనప్పుడు, "నేను ఎవరిని వదిలేస్తున్నాను?" అని అడగకండి.
"ఎవరూ
ఎత్తలేకపోయిన ఈ బరువు ఎవరిది?" అని అడగండి.
తర్వాత
వినండి.
ఆ ప్రశ్న తర్వాత వచ్చే నిశ్శబ్దాన్ని.